Latarnia morska Hel

fotografia by DerHexer / Wikipedia

Odwiedzając wybrzeże morskie zawsze ciekawość wzbudzają latarnie morskie. Również nad polskim morzem podziwiać można te obiekty nawigacji morskiej. Polskie wybrzeże Morza Bałtyckiego wynosi 775 kilometrów, natomiast granica morska to 440 kilometrów. Różnica pomiędzy długością wybrzeża, a granicy bierze się stąd, że do wybrzeża zaliczono także Zalew Wiślany i Zalew Szczeciński.

Na całej długości morskiej granicy (440 km) rozmieszczonych jest 15 latarni morskich. Z prostego matematycznego działania 440:15 wychodzi, że mniej więcej co 30 kilometrów istnieje tradycyjny punkt nawigacyjny jakim jest latarnia morska.

Każda latarnia ma swoją własną historię związaną z miejscem położenia oraz konstrukcją według której została zbudowana.

Helska Latarnia Morska

Mierzeja Hel jest 35 kilometrowym terytorium Polski wychodzącym w morze. Inna nazwa tego miejsca to Półwysep Helski. Na samum końcu tego kawałka ziemi znajduje się miasteczko Hel. Od najdawniejszych czasów miejsce to stanowiło strategiczny obszar. Pierwszy port na Helu zbudowano już w średniowieczu. Początkowo port spełniał jedynie zadania portu rybackiego. W miarę upływu lat Hel stawał się coraz bardziej zmilitaryzowany. W okresie międzywojennym zbudowano tu między innymi port wojenny.

Doceniając położenie Helu na mapie morskich szlaków, już w 1826 roku zbudowano pierwszą latarnię morską. Wieża latarni był to okrągły budynek o wysokości 42 metrów. Pierwsze źródło światła zasilane było olejem rzepakowym. Jeśli warunki atmosferyczne nie pozwalały na dostrzeżenie sygnalizacji świetlnej jako dodatkowy sygnał używano wystrzału armatniego. Cykliczny co 4 minuty oddawany wystrzał armatni stanowił sygnał dla przepływających statków o ich położeniu względem lądu.

Rok 1926 przyniósł zmianę polegającą na zastąpieniu oleju rzepakowego lampą naftową. Lampa posiadała 4 soczewki odbijające światło, dzięki temu rozwiązaniu zwiększył się zasięg latarni.
Kolejna zmiana to rok 1938 w którym lampę naftową zastąpiono żarówką elektryczną o mocy 300 W.

Podczas działań wojennych 1939 roku latarnia została wysadzona przez polskich saperów, walczących wraz z innymi żołnierzami polskimi z niemieckim agresorem. Hel w wojnie obronnej był jednym z najdłużej walczącym miejscem w Polsce. 2 października 1939 roku komandor Marian Majewski oraz kapitan Antoni Kasztelan podpisali w sopockim Grand Hotelu akt kapitulacji. Dłużej walczono jeszcze tylko w okolicach Kocka na Lubelszczyźnie.

Niemieccy okupanci doceniali znaczenie latarni morskiej na Helu dlatego podjęli próbę odbudowy zniszczonej przez polskich saperów latarni. Budowę nowej latarni zapoczątkowano w 1942 roku. Nowa latarnia powstała w niewielkiej odległości od położenia starej wysadzonej.
Nowa latarnia ma wysokość 41,5 metra, a od 2003 roku na latarni znajduje się także radar brzegowy Sytemu Kontroli Ruchu Statków.

Latarnia jest udostępniona do zwiedzania. Na wysokości 38 metrów usytuowany jest taras widokowy z którego można podziwiać widoki na morze i najbliższą okolicę.

4.3/5 - (10 votes)
Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz Również Polubić